03 november 2006

Lichamelijke Opvoeding

Op zijn website kan ik er nog niets over vinden, maar volgens de NRC van gisteren heeft Geert Wilders een idee om de vadzigheid van onze jeugd tegen te gaan: twee keer zoveel gym!

Je zou het vreemd kunnen vinden dat juist een zelfverklaard liberaal als Wilders dat zegt. Kleinere overheid, eigen verantwoordelijkheid, desnoods die van de ouders? Niet op dit punt.

Je zou kunnen stellen dat als de jeugd niet kan rekenen of spellen, gymles niet de hoogste prioriteit van het onderwijs zou moeten zijn.

Maar het belangrijkste dat hierover te zeggen valt, is dat het niet werkt. Over de politieke impact van Wilders hoeven we ons geen zorgen te maken, maar Geert is niet dom. Dit rare en foute idee zou zomaar bij andere partijen terecht kunnen komen.

Gym zuigt. De enige mensen die afvallen van gym zijn de kids die gym leuk vinden. Een potje softbal of wachten op een plek aan het turn-martel-toestel is voor de rest vooral een excuus om een uur lang een beetje stil te staan. Niets zal er zo voor zorgen dat een halve generatie een gruwelijke hekel aan bewegen, sportkleding en sporters krijgt als méér gymles.

Geef dat geld voor die gymlessen aan sportclubs, zodat de kids zèlf kunnen bepalen hoe ze sporten. Hef een obesitax op dikmakende producten. Of, verdien de zegen van de rest van Nederland, en verbiedt de brommer. Goede opties te over, en geen reden om een slechte te kiezen.

Zou Geert zelf aan sport doen? Ook daar is niets over te vinden op zijn website.

3 Reacties:

Anonymous Anoniem zei...

De brommer verbieden is een goede. We moeten er gewoon voor zorgen dat we meer bewegen in het dagelijks leven. Mijn (groot)ouders zaten ook niet op een sport en waren niet dik

3 november 2006 om 14:31  
Anonymous De Piet zei...

Maar het is natuurlijk veel lucratiever om sponsors naar die scholen te sturen die er een extra gymzaaltje bij nodig hebben door die extra uren dan de voedselindustrie aan te pakken.

3 november 2006 om 17:48  
Anonymous migratory birdchick zei...

Ouders hebben maar een beperkte invloed op wat hun kinderen eten. Erg vaak vind je een supermarkt of friettent strategisch op korte loopafstand van een school. Een spoor van in de heg gesmeten bruine botenhammen met kaas leidt je richting snackbar.

Hier in Australie is het nog makkelijker om een walrus-figuur in stand te houden. De kantine IS de snackbar en naast dubbel doorgebakken friet en "meat pies" kan je kiezen uit een divers assortiment donuts, "lamingtons", muffins en andere suikerbommen.

Dus waarom geen extremere maatregelen. Een identificatieplicht gecombineerd met een bonnensysteem. Onder de 18? Geen bonnetjes meer voor een frikandel? Vergeet het dan maar.

Uiteraard leidt dat tot een zwarte markt voor snack-bonnen en vele pogingen tot vervalsing. Maar is dat slecht? Dat geeft kinderen tenminste weer initiatief om te leren lezen en rekenen.

6 november 2006 om 03:30  

Een reactie plaatsen

<< Home